Rada Rodziców prosi o wpłacanie składek wg stawki dotychczas obowiązującej: 

pierwsze dziecko – 30 zł, drugie – 20 zł, trzecie – 10 zł.

Szkoła - Patron

KARDYNAŁ STEFAN WYSZYŃSKI PRYMAS POLSKI 

(1901-1981)

  

Urodził się w dniu 3 sierpnia 1901 r. w miejscowości Zuzela nad Bugiem, na pograniczu Podlasia i Mazowsza. Polska rozdarta była wówczas między trzech zaborców. Zuzela pozostawała pod panowaniem rosyjskim. Stefan od dziecka poznał smak niewoli i ukochał Polskę.

Nad jego dzieciństwem zaciążyło dramatyczne wydarzenie śmierci matki. Umarła, kiedy miał zaledwie 9 lat. Przez całe życie tęsknił za nią. Ta tęsknota skierowała jego serce ku Matce Niebieskiej ku Tej, „która nie umiera".

Po ukończeniu gimnazjum w Warszawie i Łomży wstąpił do Seminarium Duchownego we Włocławku.

3 sierpnia 1924 roku został wyświęcony na kapłana. Z powodu choroby święcony byt sam, wkrótce po wyjściu ze szpitala. Z Mszą świę-tą prymicyjną pojechał na Jasną Górę.

Po czterech latach studiów w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, na wydziale prawa kanonicznego i nauk społecznych, uzyskał stopień doktora na podstawie pracy: „Prawa Kościoła do szkoły".

Po studiach udał się w podróż naukową po krajach Europy Zachodniej. Interesował się szczególnie Akcją Katolicką i działalnością chrześcijańskich związków zawodowych. Po powrocie do kraju został profesorem nauk społecznych w Wyższym Seminarium Duchownym we Włocławku, a także redaktorem miesięcznika „Ateneum Kapłańskie". Jednocześnie prowadził intensywną działalność społeczną wśród robotników Włocławka. Wykładał na Uniwersytecie Robotniczym; działał w Chrześcijańskich Związkach Zawodowych.

Podczas wojny, jako znany profesor-społecznik, byt imiennie poszukiwany przez Niemców. Błogosławiony biskup kazał księdzu Wyszyńskiemu opuścić Włocławek. 

          Ukrywał się między innymi we Wrociszewie i w Laskach, pod  Warszawą.

W okresie powstania warszawskiego ksiądz Wyszyński pełnił obowiązki kapelana grupy AK „Kampinos", działającej w Laskach i okolicy, oraz szpitala powstańczego w Laskach. Oprócz obowiązków duszpasterskich zbierał rannych, towarzyszył przy operacjach, podtrzymywał na duchu dotkniętych skutkami wojny. Z płonącej Warszawy pewnego dnia wiatr przyniósł mu nadpaloną karteczkę, na której byty słowa: „Będziesz miłował".

Zaraz po zakończeniu działań wojennych ks. prof. Wyszyński wrócił do Włocławka i zaczął organizować Seminarium Duchowne, zniszczone w czasie wojny. W 1945 r. został rektorem Seminarium. Podjął też obowiązki redaktora tygodnika diecezjalnego „Ład Boży"; czynił starania o wznowienie czasopisma „Ateneum Kapłańskie".

W 1946 roku Ojciec Święty Pius XII mianował księdza profesora Wyszyńskiego biskupem, ordynariuszem diecezji lubelskiej.

Sakry biskupiej udzielił nominałowi na Jasnej Górze Prymas Polski, Sługa Boży August kardynał HIond dnia 12 maja 1946 roku. Z ogromnym zapałem zabrał się biskup Stefan Wyszyński do pracy duszpasterskiej w diecezji tak ciężko doświadczonej przez wojnę i okupację. Wspierał również dźwigający się po przejściach wojennych Katolicki Uniwersytet Lubelski.

Dnia 22 października 1948 r. odszedł do Boga kardynał August HIond, Prymas Polski. Arcybiskupem Gniezna i Warszawy, Prymasem Polski został biskup Stefan Wyszyński.

Nowy arcybiskup w liście pasterskim na dzień ingresu pisał: „Nie jestem ci ja ani politykiem, ani dyplomatą, nie jestem działaczem, ani reformatorem. Natomiast jestem ojcem waszym duchownym, pasterzem i biskupem dusz waszych, jestem apostołem Jezusa Chrystusa...".

Przyszły dla Kościoła czasy bardzo trudne. Zaczęto się nasilać jawne prześladowanie. W tej sytuacji, aby uchronić Kościół i Naród od napięć i rozlewu krwi, Prymas Wyszyński podjął decyzję zawarcia Porozumienia". Podpisali je przedstawiciele Episkopatu i Władz Państwowych 14 I11950 r. Wobec braku konstytucji była to jedyna deklaracja prawna, określająca sytuację Kościoła w Polsce.

Władze komunistyczne nie zamierzały dotrzymywać zobowiązań. Raz po raz łamane byty punkty „Porozumienia". Prymas Wyszyński z wielką roztropnością, a jednocześnie odwagą bronił praw wierzącego Narodu.

Na konsystorzu w dniu 12 stycznia 1953 roku został kardynałem. Nie mógł pojechać do Rzymu po kapelusz kardynalski, ponieważ nie otrzymał paszportu.

25 września 1953 r. Stefan kardynał Wyszyński został aresztowany i wywieziony z Warszawy. Przebywał kolejno w Rywałdzie Królewskim, koło Grudziądza, w Stoczku Warmińskim, w Prudniku, koło Opola, w Komańczy, w Bieszczadach. Dopiero w ostatnim miejscu internowania zostały złagodzone rygory. Właśnie tam, w Komańczy, w dniu 16 maja 1956 roku napisał tekst odnowionych Ślubów Narodu. Zostały one złożone uroczyście na Jasnej Górze 26 sierpnia 1956 roku jako Jasnogórskie Śluby Narodu przez milionową rzeszę pielgrzymów z Episkopatem Polski na czele.

Dnia 26 października 1956 r. Stefan kardynał Wyszyński został uwolniony. Wrócił do Warszawy wśród wielkiej radości i nadziei Kościoła w Polsce.

W latach 1957-1965 prowadził Wielką Nowennę przed Jubileuszem Tysiąclecia Chrztu Polski. Byty to niezwykłe, narodowe rekolekcje, prowadzone pod opieką Matki Najświętszej. Prymasowskie zawierzenie: „Wszystko postawiłem na Maryję" stało się udziałem całego Kościoła w Polsce. W 1957 roku zaczęto się nawiedzenie kopii obrazu Matki Bożej Częstochowskiej.

Na główne uroczystości milenijne, 3 maja 1966 roku pragnął przyjechać Ojciec Święty Paweł VI. Władze polskie pod wpływem decyzji z Moskwy odmówiły Papieżowi prawa przyjazdu. Uroczystości milenijne na Jasnej Górze stały się symbolem wielkiego duchowego zwycięstwa Kościoła. Pomimo niezliczonych przeciwności u stóp Jasnej Góry stanęła ponad milionowa rzesza pielgrzymów. Prymas Polski wraz z arcybiskupem Krakowa - Karolem Wojtytą i całym Episkopatem oddali Polskę i „wszystko co ją stanowi" Matce Bożej na wieczystą własność, w Jej macierzyńską niewolę miłości.

Uroczystości milenijne przełamały w społeczeństwie polskim „barierę strachu". Ludzie poczuli się wewnętrznie wolni, zjednoczeni, odnaleźli swoją tożsamość.

W latach sześćdziesiątych Prymas Polski czynnie uczestniczył w pracach Soboru Watykańskiego II, wnosząc cenne doświadczenie Kościoła w Polsce. Na auli soborowej cieszył się wielkim uznaniem wśród biskupów świata. Na ręce Ojca Świętego Pawła VI złożył me-moriał Episkopatu Polski z prośbą o ogłoszenie Maryi Matką Kościoła. Prośba została spełniona. Ojciec Święty Paweł VI na zakończenie III sesji Soboru, 21 listopada 1964 roku ogłosił Maryję Matką Kościoła.

16 października 1978 r. na Stolicę Piotrową został wybrany Polak, kardynał Karol Wojtyła. To wydarzenie było największą radością Prymasa Tysiąclecia i Kościoła w Polsce.

W czerwcu 1979 r. Prymas Tysiąclecia przyjął w Ojczyźnie po raz pierwszy od tysiąca lat widzialną Głowę Kościoła - Ojca Świętego Jana Pawła II, Papieża z rodu Polaków.

W okresie rodzącej się „Solidarności" Prymas Tysiąclecia pozostawał ośrodkiem równowagi i pokoju społecznego. Zatroskany o pokój w Ojczyźnie i dobro ludzi ustawicznie wzywał do odpowiedzialności.

Odszedł do Boga 28 maja 1981 r. w uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego.

Na pogrzeb Stefana kardynała Wyszyńskiego w Warszawie 31 maja przybyły tysiące ludzi. Przyszli wierzący i niewierzący. Byt to prawdziwie królewski pogrzeb, wyrażający szacunek i cześć dla Prymasa Tysiąclecia, którego nazwano Ojcem Narodu,

W 1989 roku rozpoczął się proces kanonizacyjny Sługi Bożego, Stefana kardynała Wyszyńskiego.